Peru (deel 2)

8 november: Copacabana (Bolivie)--> Puno (Peru)

Vanuit Copacabana zijn we net de grens weer overgestoken naar Peru. We verblijven aan het Titicacameer in de stad Puno.

9 november: Puno

Puno is de Peruaanse tegenhanger van Copacabana, er is niet zoveel te zien maar dient voornamelijk als uitvalsbasis naar de eilanden op het Titicacameer. Ook wij bezoeken hier twee eilanden: de rieteilanden van Uros en Isla Taquile.

De Uros-eilanden zijn wel mooi gemaakt, maar alles lijkt net iets teveel op Disneyland om nog authentiek te zijn. Overal fooien vragen, kindjes die zingen, de plaatselijke kleren aandoen,... alles om op zo korte tijd zoveel mogelijk toeristen te kunnen ontvangen.

 

Taquile is net iets authentieker, en de plaatseljke bevolking leeft van hun artesania. De mannen dragen kleurrijke mutsen (die ze zelf breien) waarmee ze hun sociale en civiele status duidelijk maken. De rode mutsen van onderstaande mannen duiden aan dat ze nog ongehuwd zijn (zie maar hoe gelukkig ze zijn).

10 november: Puno --> Cusco

Na een urenlange busreis komen we vermoeid aan in Cusco, de busreis is Johan niet zo goed bekomen, dus een uitgebreide siesta dringt zich op. De aandelen van Janssens Pharmaceutica zullen ook weer wat verbeteren door een groeiende vraag in Zuid Amerika naar hun Immodium.

11-13 november: Cusco

Onze eerste nacht in Cusco verloopt niet zo goed, Johan verkent meestal de binnenkant van het toilet en van slapen komt niet veel in huis. Toch vertrekken we de volgende dag voor een tour door de Heilige vallei, waar we ondermeer de markt van Pisac en de inca ruinies van Ollantaytambo bezoeken.

 

14-17 november: Inca trail

We gaan de vierdaagse incatrail doen. Van andere reizigers die we de voorbije weken hebben ontmoet, hebben we nog niets dan lovende woorden gehoord over de organisatie waarbij we onze tocht geboekt hebben, maar allen konden ze ons ook verzekeren dat het lastig zou worden...

Om 5u20 worden we opgehaald en begint de trip waar we al zo lang naar uitkijken (eaowel verlangend als angstig).Onze groep bestaat uit 16 mensen van over de hele wereld en vaak zeer internationale achtergronden: Lisa en Neil (VK), katrina, aidan, Damien en Peter (Ierland), Mariana (Australië), Mari (Zuid-Afrika - Australië), Lou (Australië), Jordi (NL), Oscar(NL) en Penelope (Australië-VK-NL), Aron en Anya (US) en ons tweetjes uit België. Nederlands is dus weer goed vertegenwoordigd. Penelope is Brits-Australisch en is 5 jaar geleden met Oscar getrouwd en spreekt perfect Nederlands, Mari heeft haar jeugd in Zuid-Afrika doorgebracht en spreekt Zuid-Afrikaans wat zeer dicht bij ons nederlands aanleunt en ook Lisa heeft in haar jeugd een tijdje in Zuid-Afrika gewoond en spreekt een mondje Zuid-Afrikaans....Veel Spaans leren we dus niet tijdens deze uitstap.

Onze gids Freddy begeleidt ons zeer enthousiast op onze tocht. Verder is er ook een kok, een assistent-kok, assistent-gids en nog 20 dragers mee. Samen goed voor 40 magen die bij elke maaltijd gevuld moeten worden. En dat gebeurt wonderbaarlijk goed. Met zeer eenvoudige keukenuitrusting worden we bij elke maaltijd weer verwend.

De tocht zelf is zeer afwisseld: eerst stoffige paden in een groene omgeving, later wordt het wat kaler en vooral winderiger op grote hoogte, we zien ruïnes, weiland, veel inca-terrassen, hier en daar een llama of andere dieren

De eerste dag is er overwegend zon, op de tweede dag krijgen we een miezerige regenvlaag te verwerken op 4200 m hoogte, tijdens de tweede nacht slapen we niet veel door de onophoudelijke regen op onze tent en bij het ontwaken op dag drie blijkt er verse sneeuw te liggen op de bergtoppen, op onze laatste dag op Macchu Pichu krijgen we wisselend bewolkt/zonnig weer (dankzij onze offers aan Pacchamama van de voorbije dagen volgens Freddy).

 Macchu Picchu zelf is erg indrukwekkend en veel groter dan we dachten van de vele foto´s in alle reisboeken/bureaus. We klimmen er nog naar de top van de dichtsbijzijnde berg en brengen daarna nog een bezoekje aan de incabrug, waar we spijtig genoeg niet meer over mogen lopen omdat er enkele jaren geleden een toerist naar beneden is geduikeld.

 Na het bezoek nemen we de backpackers trein naar Ollantaytambo, waar de bus ons opwacht om weer naar Cusco te gaan. Daar kunnen we na vier dagen eindelijk weer een douche nemen... en op een zacht bedje slapen. Van uitslapen komt echter niet veel in huis omdat we om vijf uur weer moeten opstaan om onze vlucht naar Quito te halen.

.

 

 

18 november: Cusco --> Lima --> Quito