Peru (deel 1)

Dinsdag 9 oktober : Belgie-Peru

Om 6u50 stappen we op de trein richting nationale luchthaven. Op 10u30 vertrekt ons vliegtuig richting Atlanta. We worden in de watten gelegd: een groentensalade, als hoofdgerecht kip of pasta, koekjes als dessert, een ijsje als tussendoortje en op het einde van de vlucht een pizza omdat het dan terug middag was in de plaatselijke tijd. We komen daar om 14u15 -plaatselijke tijd- aan en vertrekken er terug om 17u15 richting Lima om daar om 22u50 aan te komen. Daar staat ons iemand op te wachten met een bordje "Johan Huysmans" om ons te brengen naar ons eerste hostel "Backpackers Family House" in de Miraflores wijk in Lima, vlak bij de oceaan. Onze kamer is zeer sober, maar proper. Moe, maar zeer tevreden kruipen we om 1uur in bed.

Woensdag 10 oktober: Lima

Ondanks de vermoeiende reis van gisteren, zijn we al om 6u30 wakker. We wandelen langs de kust van Miraflores (wijk in Peru). Over de ganse lengte is er een mooi park aangelegd: Dit geeft ons geenszins het beeld van het gevaarlijke Lima dat overal wordt opgehangen. We nemen onze eerste vakantiefoto's in het park van de liefde. Na een koffietje en een boterham, kunnen we er weer tegenaan en bezoeken we de handicraft markets en winkelen we in de supermarkt voor ons middageten. Tegen onze verwachting in zijn het prijzen zoals we in België gewoon zijn, alleen brood en grote flessen frisdrank zijn goedkoper dan bij ons, de rest is even duur of zelfs duurder (chocolade, kaas, koekjes,...). Ze verkopen hier zelfs Jules Destroper koekjes, mmm..., maar te duur, ruim 3 euro voor een minidoosje. In de namiddag gaan we met de taxi naar naar museo de la nacion. Gelukkig helpt onze hotelbaas ons bij het negociëren van onze eerste taxibeurt. Het museum is niet echt groot, maar geeft toch al een beeld van de prekoloniale culturen in Peru. Aangezien Johans maag nog niet helemaal bekomen is van de lange vliegreis wagen we ons nog niet aan het locale eten, maar houden we het bij een lekkere pizza. Om acht uur liggen we al opnieuw in ons bedje (veel kleiner bed dan we gewoon zijn). Ik ben blij dat ik mijn superwarme 'Steinbach'-pyama meeheb om me warm te houden, het is hier frisjes, ook overdag, de zon hebben we hier nog niet gezien.

Donderdag 11 oktober : Lima

Al vroeg in de ochtend gaan we op pad. We boeken onze bustickets om morgen naar Ica te reizen en bezoeken het oude centrum van de stad: pleinen, de kathedraal, museo de la inquisacion, de catacomben van een klooster,... 's Middags wagen we ons voor de eerste keer aan de plaatselijke keuken. In mijn soep zwemmen er enkele kippepoten, maar het is lekker en samen met het hoofdgerecht en een peruaans drankje kost het amper 5 soles (1,25€). In de namiddag bezoeken we de centrale markt, Chinatown en de zoo van Lima.

Vrijdag 12 oktober: Oorlogsgebied in Pisco

We nemen de bus naar Pisco, dat in augustus getroffen werd door een zware aardbeving. Onderweg beginnen we de omvang van de ramp te beseffen. Onze taxichauffeur waarschuwt ons nog dat de meeste hotels niet meer bestaan. Wij hopen toch in ons geplande hotel te kunnen overnachten. Het centrum van Pisco lijkt wel platgebombardeerd. Van de hoofdkerk staan enkel nog de twee voorste torens recht: meer dan 100 mensen lieten in de kerk het leven. Ons hotel staat nog recht, een van de weinige in de straat.

 

Zaterdag 13 oktober Islas Ballestas- Huacachina.

We bezoeken Islas Ballestas, een eilandengroep in de buurt van Pisco, die men ook de Galapagos voor de arnen noemt. We zien er pinguins, zeeleeuwen, pelikanen, en vele andere vogels. Na de middag reizen we verder naar de oase van Huacachina. Hier wordt er veel aan sandboarden en sandbuggyen gedaan. In de vooravond wagen ook wij ons hieraan, met de zandbuggy rijden we de hoge duinen in. Af en toe krijgen we het gevoel in een achtbaan te zitten (zonder weliswaar over kop te gaan). Het sandboarden blijkt aardig mee te vallen, we geraken vlot de hellingen af. 's Avonds wacht ons een mooie zonsondergang.

Zondag 14 oktober : Huacachina

Aangezien we het sandboarden gisteren echt wel leuk vonden, willen we vandaag voor een nieuwe sportieve uitdaging gaan: dit keer beklimmen we zelf een (zand)berg. Het is heel vermoeiend, bij elke stap glijd je ook weer een beetje naar beneden. Bovendien zorgt de zon ervoor dat we het heel warm krijgen - we dragen een lange broek om onze benen te beschermen bij het vallen. Daarna glijden we - veel sneller dan de beklimming - terug de berg af tot in de oase. We vinden het zicht bovenop de berg zo adembenemend dat we de berg nog een tweede keer beklimmen, maar nu met een fototoestel bij de hand.

Na de middag reizen we per bus naar Nasca. We informeren in hotel Allegria voor een kamer en die blijkt 19 soles te kosten. We kunnen de belachelijk lage prijs nauwelijks geloven en vragen dus wel tweemaal 'nineteen soles', waarop de receptioniste antwoordt 'si si, nineteen soles'. 's Avonds ontmoeten we twee andere Belgen en die blijken 40 soles betaald te hebben voor een kamer zonder eigen sanitair... dan beseffen we dat het hotel ons wellicht 90 soles zal kosten....

Maandag 15 oktober : Nasca

Vandaag vliegen we over de Nascalijnen met een klein vliegtuigje (piloot + 6 passagiers) en zoeken we naar de bekende Nascatekeningen in de vlakte rond Nasca. Het zijn reusachtige afbeeldingen van vooral dieren die gemiddeld zo'n 2000 jaar geleden zijn gemaakt door in de met stenen bedekte vlakte steenvrije paden te maken. Indrukwekkend. Velen worden ziek door het vele draaien en schommelen van het vliegtuig, maar wij blijven gelukkig in orde. Na de vlucht durven we eindelijk iets te eten, want ontbijten voor dergelijke vlucht wordt afgeraden.

's Avonds vertrekken we per bus naar Arequipa. De bus vertrekt een uur later dan geplan, maar is wel ruimer dan verhoopt en de zetels kunnen toch tamelijk plat liggen.

Dinsdag 16 oktober : Arequipa

Uitgeslapen zijn we niet, maar goed gemutst komen we aan in Arequipa. We bezorgen Martien en Bert hun broeken die ze in Nazca waren vergeten in de wasserij en aangezien hun hostel volboekt is, brengt de eigenares ons naar een hostel vlakbij. We installeren ons (lees: we gooien alles uit onze rugzakken, zodat de kamer in een mum van tijd overhoop ligt en genieten van een lekker warme douche). We kuieren wat rond in de stad en gaan uit eten met Belgische, Nederlandse en Engelse reisgenoten. In de vooravond proeven we onze eerste Pisco Sour, en deze werd zeer goed bevonden.

We zitten momenteel op een hoogte van +/- 2500 meter, het weer is echter stalend en lekker warm, 's avonds koelt het wel snel af.

Woensdag 17 oktober: Cañon del Colca

De Cañon del Colca is de tweede diepste  Cañon ter wereld (dubbel zo diep als the Grand Canyon in de VSA). Onze trek begint in Cabanaconde (3290m). We dalen meer dan 1000m op een rotsachtige en zanderige ondergrond tot aan de rivier Colca komen, waarna we, na een zeer scherpe klim volledig uitgeput en buiten adem op onze eerste slaapplaats aankomen. Onze gids Edgard/Eddy maakt voor ons zeer lekker Peruviaans eten klaar (vis gebakken op houtvuur en vergezeld van rijst en een beetje groentjes). Aan de koude douches hebben we ons die avond niet gewaagd.

Donderdag 18 oktober: Cañon del Colca

Dankzij een lekker ontbijt (met bananenpannekoeken!), kunnen we vol energie aan de tocht beginnen. We wandelen via enkele kleine dorpjes (+/-50 gezinnen, vaak zonder elektriciteit, en enkel smalle wandelpaden ernaartoe). We bezoeken een minimuseum over het leven in de dorpen en proeven er het plaatselijke ambachtelijk gebrouwde bier. Tegen de middag komen we aan in Sangalle, beter bekend als de oase. Door enkelewarmwaterbronnen (24 C) die zich enkele tientallen meters boven het gebied bevinden is er een oase ontstaan midden in een uiterst droog gebied. We genieten van het 'warme' water, de prachtige omgeving, het goede gezelschap van onze reisgenoten en ons slaaphutje.

Vrijdag 19 oktober: Cañon del Colca

De nacht is kort. Om 2u45 vertrekken we -met een lege maag- om meer dan 1000 meter hoger te zijn tegen zonsopgang. De tocht is lastig en in het begin is het pikdonker (wel een prachtige sterrenhemel en onze zaklampen vermijden dat we in de canyon vallen). Onderweg worden we voorbijgestoken door zwaarbeladen ezels (met vruchten en planten uit de naburige dorpen) en ook een ezel met een reizigster die de zware klim had opgegeven en nu per ezel aan de klim bezig was. Drie uur na de start van onze wandeling komen we terug aan in Cobanaconde en staat er een ontbijt voor ons klaar.

Thanks to our guide Eddy and our fellow travellors to make it to such an enjoyable trek. Thanks Fanny, Guillaume (French), Alice, Louise (Scottish), Ralf (Germany) and Jonathan (US) !

Op de terugweg stoppen we bij Cruz del Condor, een uitkijkpunt op de Cañon waar er 's morgens condors kunnen gespot worden. Na lang wachten wordt ons geduld beloond: we zien condors, maar door het warme weer vliegen ze heel laag en kunnen we ze niet zo goed zien.

Na een lekker maaltijd in Chivay (met eindelijk nog eens een echt stuk vlees), dompelen we ons onder in natuurlijke warmwaterbaden (42 C, heel heet!).

Zaterdag 20 oktober: Arequipa

We bezoeken het museum van Juanita. Dit meisje werd zo'n 500 jaar geleden geofferd op een berg in de buurt van Arequipa en werd een tiental jaar geleden zo goed als intact teruggevonden toen het ijs op de berg smolt door de opwarming van het gebied toen een vulkaan in de buurt actief was geworden. Indrukwekkend... Het meisje wordt nu in een glzen diepvries in het museum bewaard: haar haar, huid, ingewanden, kleren, offergaven, zijn quasi intact.

's Namiddags bezoeken we een grote overdekte markt. Een plaats zonder toeristen waar we voor 1,5 sol (40 eurocent) elk een glas met versgemaakte fruitsap drinken. Ongelofelijk lekker,...

Zondag 21 oktober: Arequipa

We hadden gepland om vandaag door te reizen naar Chili, maar er blijkt een volkstelling plaats te vinden in Peru en iedereen moet thuis blijven, behalve zij die op pad gaan om te tellen. Deze volkstelling 'censo' vind 1 keer om de tien jaar plaats. Het openbare ligt volledig plat. Op straat enkel politieagenten, toeristen en een paar gewone burgers. Vandaag moeten we geen 5 minuten wachten voor we een straat kunnen oversteken... Gelukkig is het koloniaal monasterium wel open en daar kuieren we twee uur in rond. 's Middags moeten we echt lang zoeken om eten te vinden, maar 's avonds komt het normaele leven terug op gang.